De klant is geen koning ...met grenzen

Goede ouders hebben het beste met hun kinderen voor. Ieder kind is een ouderpaar toe te wensen met oprechte belangstelling voor hun kinderen. Ouders die verantwoording durven te nemen, kritisch zijn vanuit betrokkenheid, nee durven te zeggen in het belang van hun kinderen... Wat het beste is voor hun kinderen maken zij uit. Niet iedereen hoeft het daar mee eens te zijn, zij beslissen.. met liefde.

En nu maar hopen dat deze ouders voor een kinderdagverblijf kiezen niet alleen omdat daar een plekje vrij was voor hun kind maar ook omdat ze het eens kunnen zijn met de mogelijkheden van deze opvang. De manier waarop een kind de eerste vier jaar van zijn leven door komt, vormt immers het fundament voor zijn of haar ontwikkeling...onzichtbaar vaak maar wanneer het fundament (haar)scheurtjes krijgt, zal dit alles wat daar bovenop komt verzwakken. Goede ouders kijken in een kinderdagverblijf naar de geboden mogelijkheden, begeleiding en vooral onderliggende visie waarmee lieve leidsters kunnen vertrekken zonder iets essentieels te moeten missen omdat de basis van het pedagogische beleid gegarandeerd is in het beleid. Beleid vertaalt in letterlijke ruimte, inrichting, middelen, activiteiten en aanpak.
Dit beleid verschilt per opvangorganisatie. Soms is het deels herkenbaar aan een etiket; Emy Pikler, Reggio Emilia, Antroposofisch. Deels, want de interpretatie van deze pedagogische stromingen kan heel verschillend zijn. De meeste kinderdagverblijven hanteren een eigen visie, waar niets mee mis is zo lang ze maar weloverwogen is.
Goede ouders zijn kritisch....wat niet betekent dat ze deskundig zijn.

Kinderdagverblijven zijn ondernemingen. Bij goede ondernemingen is service belangrijk. Luisteren naar de klant. Menig leidster krijgt van haar directie te horen dat de klant koning is. En dat leidt tot tegenstrijdige reacties.
Want moet je naar een ouder luisteren als wat zij willen niet past bij het pedagogisch beleid van de organisatie of sterker nog...volgens de overtuiging van de leidster niet in het belang is van het kind! Waaruit blijkt haar deskundigheid ...als ze moet doen wat een kritische maar niet tot leidster opgeleide ouder haar vraagt!

Te vaak wordt volgens mij het 'klant is koning' principe uitgelegd als 'de klant heeft altijd gelijk'. Ouders krijgen daarmee een niet te verantwoorde inspraak.
Van 'mijn kind mag niet buiten spelen in de regen'(slecht weer bestaat niet, wel slechte regenkleding), via 'thuis mogen ze wel met de computer spelen, dat hoeven ze hier toch niet te missen' tot 'wat missen de ouders bij het aanwezige speelgoed'.

Daarmee zijn de grenzen van luisteren naar de klant volgens mij overschreden. de klant is koning. Prima. Maar een goede koning kiest zijn adviseurs (de deskundige in het kinderdagverblijf) zorgvuldig en luistert met vertrouwen naar hun adviezen. Een koning die alles zelf wil beslissen is een dictator die denkt overal verstand van te hebben. Een goede kinderopvangorganisatie/leidster luistert naar de vraag of mening van een ouder, weegt de argumenten en geeft een weloverwogen antwoord op basis van eigen deskundigheid en inzicht in de specifieke waarden en mogelijkheden van de organisatie. Zo niet dan wordt een bewijs van ondeskundigheid afgegeven, een meewaaien met iedere wind en dus te licht bevonden.
Zoals thuis kan en mag een kinderdagverblijf niet zijn.
Thuis gelden andere regels, andere opvoedcriteria, hoort ander speelgoed en zijn andere activiteiten mogelijk dan in kinderopvang.

Goede ouders zijn kritisch. Ze mogen weloverwogen antwoorden op hun vragen verwachten, maar dit betekent niet dat kinderopvangorganisaties of leidsters het met ze eens zijn, laat staan moeten doen wat ze willen.
Hiermee hebben leidsters een eigen verantwoording waar ze goed over na moeten denken.
Hierin moeten ouders vertrouwen kunnen hebben...en als ze dit niet hebben kunnen ze beter een andere opvang zoeken, want hun inspraak is beperkt tot de grenzen van kinderopvangbeleid.

speakers academy

Ik sta op de lijst van de Speakers Academy, net als mijn oude buurman Karel van de Graaf,veel cabaretIers, trendwatchers en wetenschappers. Tussen heel veel andere mensen waar ik grote bewondering dan wel verbazing voor heb, blijf ik bescheiden en onopgemerkt. Hoewel mijn naam sinds een aantal jaren bij de Academy bekend is, heeft nog nooit iemand gereageerd. Meer dan visitekaartjes en eens in de zoveel tijd een prachtig blad vol lezenswaardige interviews hou ik hier niet aan over. Wie aan de Academy denkt bij het inhuren van een spreker, heeft duidelijk andere wensen of...een andere voorstelling van de door mij gegeven informatie. Natuurlijk niet. De titels van mijn boeken wijzen immers niet de weg naar betere bedrijfsresultaten. De daar in verpakte boodschappen richten zich op ouders en begeleiders zonder wetenschappelijke pretenties. En ze hebben geen idee hoe leuk mijn inleidingen kunnen zijn.Toch een beetje jammer. Niet omdat ik zo graag ondernemers op studiedagen toespreek, wel omdat ik het belang van spelen voor kinderen ~en voor volwassenen wil uitdragen. Spelende volwassenen zijn immers per definitie ondernemend. Spelen is immers door nieuwsgierigheid gedreven ervaren, ontdekken, uitproberen waarmee nieuwe ervaringen binnen bereik komen. Dit betekent; onderzoekend, grensverleggend, spelend met mogelijkheden, selecteren door uitproberen, inzicht en vergelijken. Dit doen ondernemers, wetenschappers, cabaretiers, politici en kunstenaars, bewust, met overtuiging en als ze goed zijn...met plezier. kortom de voorwaarden voor goed spelen. Spelen is bewust leven. Bewust ervaren met de intentie daarmee iets te ontdekken waar je wijzer of handiger door kunt worden, draagt bij aan ontwikkeling. Op de kenmerken van spelen; ervaren, ontdekken, uitproberen om vaardigheid en inzicht te verkrijgen waarmee nieuwe mogelijkheden binnen bereik komen, is onze samenleving, politiek, cultuur, wetenschap, economie en opvoeding gebaseerd. Juist daarom blijft het mij verwonderen hoe volwassenen spelen als iets onbelangrijks, vanzelfsprekend en voorbijgaand kunnen zien, inplaats van alles te willen doen om kinderen optimale voorwaardenscheppende zorg te geven, zodat ze goed kunnen spelen. Het enige verschil tussen bewust ondernemend leven en kinderspel is dat wij geen blokjes in onze handen meer nodig hebben om ons te kunnen voorstellen wat we met drie gestapelde kubussen kunnen doen. Kinderen moeten dit nog ervaren, ontdekken en uitproberen om herinnering en daarmee voorstellingsvermogen en abstract denken te kunnen ontwikkelen. Als we dit proces voor ons zelf waardevol vinden, gunnen we het onze kinderen...en andersom.
De eerste uitnodigingen voor gastcolleges, studiedagen, ouderavonden en begeleiding zijn binnen. Dank jullie wel kinderopvangorganisaties, ouderraden en SPW opleidingen. Jullie zijn ondernemend. Ondernemers weten soms niet wat ze missen.