Tijs
Lieve mensen,
dit is geen persoonlijke blog waarin ik emoties met u wil delen. Maar even bestaat er niets anders dan het nu. Afspraken zijn afgezegd, interviews geweigerd, de telefoon wordt niet opgenomen en alle informatie waar ik zo vol van was, blijkt onbelangrijk.
Mijn zoon Tijs van den Anker is in de nacht van 12 en 13 november overleden. 28 jaar jong. Maandag was hij de uitdaging aangegaan om een zware conditieproef af te leggen voor een door hem zeer begeerde functie. De pijn in zijn borst werd niet herkend. Hij viel af en werd naar huis gestuurd. Twaalf uur later, na ruim twee uur reanimeren, was alles voorbij.
Op www.tanker28.hyves.nl zien jullie hoe stoer hij was, met hoeveel humor hij op een bijzondere eigen manier reageerde met het vermogen lief te hebben en mededogen met handelen te combineren. Vorige week ging hij in ondertrouw, deze week zou hij een vast contract krijgen, volgende week begon zijn nieuwe opleiding. Hij is op het toppunt van zijn willen, met alles binnen zijn bereik gegaan.
Laat cardioloog Pim van Lommel (Ode oud nieuws, december 2005, Volksrant zaterdag 10november) alsjeblieft gelijk hebben. Tijs zijn zender en ontvanger (lichaam) is kapot, zijn programma hangt nu onzichtbaar maar voelbaar om ons heen, samen met alle inzichten en weten van de mensheid en wie weet de dieren. Laat me op hem kunnen afstemmen. Maandag zal hij gecremeerd worden met als grote troost de woorden van Jan Wolkers die ik niet letterlijk kan citeren maar die aangaf hoe hij mooi hij het idee vond als zijn as werd uitgestrooid er een vogeltje zou zijn die een klein restje bot zou meepikken, als basis voor dat eitje waarin nieuw leven groeit.
Ik heb hem lief, zo lief.
dit is geen persoonlijke blog waarin ik emoties met u wil delen. Maar even bestaat er niets anders dan het nu. Afspraken zijn afgezegd, interviews geweigerd, de telefoon wordt niet opgenomen en alle informatie waar ik zo vol van was, blijkt onbelangrijk.
Mijn zoon Tijs van den Anker is in de nacht van 12 en 13 november overleden. 28 jaar jong. Maandag was hij de uitdaging aangegaan om een zware conditieproef af te leggen voor een door hem zeer begeerde functie. De pijn in zijn borst werd niet herkend. Hij viel af en werd naar huis gestuurd. Twaalf uur later, na ruim twee uur reanimeren, was alles voorbij.
Op www.tanker28.hyves.nl zien jullie hoe stoer hij was, met hoeveel humor hij op een bijzondere eigen manier reageerde met het vermogen lief te hebben en mededogen met handelen te combineren. Vorige week ging hij in ondertrouw, deze week zou hij een vast contract krijgen, volgende week begon zijn nieuwe opleiding. Hij is op het toppunt van zijn willen, met alles binnen zijn bereik gegaan.
Laat cardioloog Pim van Lommel (Ode oud nieuws, december 2005, Volksrant zaterdag 10november) alsjeblieft gelijk hebben. Tijs zijn zender en ontvanger (lichaam) is kapot, zijn programma hangt nu onzichtbaar maar voelbaar om ons heen, samen met alle inzichten en weten van de mensheid en wie weet de dieren. Laat me op hem kunnen afstemmen. Maandag zal hij gecremeerd worden met als grote troost de woorden van Jan Wolkers die ik niet letterlijk kan citeren maar die aangaf hoe hij mooi hij het idee vond als zijn as werd uitgestrooid er een vogeltje zou zijn die een klein restje bot zou meepikken, als basis voor dat eitje waarin nieuw leven groeit.
Ik heb hem lief, zo lief.


3 reacties:
Marianne, Wat een vreselijk nieuws.
Ben er sprakeloos van.
Ellen en Jos
Lieve Marianne en Jan,
Las net in de Leusderkrant dit verschrikkelijke bericht. Dit is niet te bevatten. Zo plotseling en zo onvoorstelbaar. Ik wens jullie ontzettend veel troost en liefde om aan dit verlies een plek te kunnen geven. Ik denk aan jullie.
Lieve groet,
Lydia
wie mocht Tijs nou niet. Ik denk nog best vaak aan hem terug en mis zn droge humor en gevatte opmerkingen. Hij was zo'n collega die vanaf begin af aan meer een vriend dan een gewone collega is. Voor jullie blijft het gemis natuurlijk onbeschrijfelijk, maar misschien is het een schrale troost, dat ook buiten de familie (en de kat) mensen zijn die hem nooit vergeten.
Sterkte,
R
Een reactie plaatsen
<< Startpagina