Marianne's Weblog

Speelgoed kiezen

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Ze zijn er weer de catalogi. In het AD van vorige week vrijdag en vandaag, staan naar aanleiding van de gratis verstrkte speelgoedboeken, een paar opmerkigen met mijn naam daarachter afgedrukt. Het interview van drie kwartier vorig week, resulteerde in een zin waarin slechts de helft van mijn opmerking paste. De hele opmerking was: "Het nadeel van LEGO is dat het zo'n goed systeem is , dat mensen neigen te vergeten dat er ook nog andere goede systemen zijn. Het kan leuk en goed voor kinderen zijn om ook andere systemen te leren kennen, zoals schuif, schroef of klemsystemen'.

Verantwoording en identiteit

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Spelen is altijd spelen met je ego.
Wanneer kinderen spelen, spelen ze met hun eigen mogelijkheden. Ze verzinnen wat ze met iets kunnen doen, welke vorm of betekenis ze ergens aan kunnen geven, welke reacties ze oproepen. Steeds opnieuw zijn kinderen bezig om te ervaren, te ontdekken en uit te proberen. Op die manier ontwikkelen ze vaardigheden en inzichten, waarmee nieuwe uitdagingen binnen bereik komen. Naar mijn bescheiden mening wordt dit spelen met ego onderschat.

Nieuw spelen trend

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Op  een oproep van de NRC om te melden wat kinderen tegenwoordig zouden moeten kunnen doen hebben bijna duizend mensen gereageerd, in leeftijd variërend van 6 tot 93 jaar. De Top 50 die uit die reacties is samengesteld, staat in de NRC van 18/19 augustus, onder de kop 'Terug naar de buitenlol'. Een artikel om in te lijsten!
Wie het artikel niet heeft kan bij mij pdf-jes opvragen.

Beleven krijgt nieuw leven

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

De belangstelling voor spelen lijkt te groeien 

 

Is er een lente? Of zie ik nieuwe blaadjes in de herfst, gedoemd om in de niet tegen te houdende winter te verdwijnen zonder knoppen te hebben ontwikkeld.

Ik hoop zo dat het toch lente is. Nee, ik weet het…de herfst komt er aan en daarna veel te snel de winter, waar ik ook van hou….als november maar voorbij is. Mijn beeldspraak is gericht op een opleving van belangstelling voor de waarden van spelen.

Een nieuwe lente….met een nieuw geluid.

Herontdekking in nieuwe woorden.

Om te voorkomen dat waar men weer voor pleiten wil belast wordt met vrijblijvende, versimpeling, kinderlijk gedrag zonder doel of zin, laat staan afleesbare resultaten, wordt gepleit met synoniemen. Spelen zit verstopt onder dekking van voor kinderen noodzakelijk te ontwikkelen inzicht in eigen kracht, inventiviteit met waarde van creativiteit voor zelfbewustzijn en ontplooiing. Dat klinkt beter dan tijd en ruimte geven om te spelen, maar is in feite hetzelfde. Dus van mij mag het. Ik ben blij met ieder pleidooi voor de terugkomst van hoeken in de eerste en tweede groep…al wordt in het pleidooi zorgvuldig het werkwoord spelen vermeden. Hoera voor de ‘taalhoek’ waar kinderen kunnen lezen, voorgelezen kunnen worden, gesprekken kunnen voeren, mogen filosoferen (klinkt beter dan spelen met gedachten)en verhalen kunnen schrijven. Ik waardeer iedere experimenteerhoek, waarin kinderen insecten en lichtinval onder een vergrootglas kunnen bekijken, communicerende vaten mogen uitproberen en van alles kunnen wegen en meten. Ik wens iedere kinderopvang en iedere klas een atelier toe, waarin alles voor creatieve uitingen voor het grijpen ligt. Alle jongens èn meisjes gun ik een stoeiruimte, natuurlijke speelgelegenheid en timmerhoek. Net als een keuken Masterchef junior waardig.

En niet te vergeten de bouwhoek (klinkt zoveel beter dan blokkenhoek), de fantasiehoek (klinkt anders dan poppenhoek), het podium en de speelotheek.

Echt geweldig al die herontdekte waardering van volwassenen voor wat kinderen willen en kunnen.

En toch….blijf ik kanttekeningen zetten bij al die mooie, dure, pedagogisch verantwoorde voorzieningen.

Ik kom kinderateliers tegen waar kinderen voorbeelden krijgen die ze na mogen maken. Ik zie geprogrammeerde musicals en playbackshows (met belichtingsschema’s), kookboeken, voorbeelden en kant en klare maaltijden letterlijk en in houten uitvoering in de poppenhoek. Ik zie verkleedkleren bedacht door Walt Disney, thema’s uitgewerkt per half uur, bepalingen (jongens mogen stoeien van 10.00 uur tot 10.15, daarna de meisjes, eenmaal daags) en doseringen (op maandag knutselen, op dinsdag verven). Ik zie speelgoed waar maar op een manier mee te spelen is, of alleen volgend binnen een computerprogramma.

Kortom; het gaat niet om de middelen maar om de visie.

Ontwikkeling groeit niet in hoeken. Ontwikkeling komt voort uit ervaren, ontdekken en uitproberen op je eigen manier, met vrijheid waar je voor kiest binnen de grenzen en mogelijkheden die je krijgt. Ontwikkeling is geen rechte weg waarvan het eindresultaat voor ons bij voorbaat duidelijk is en voor iedereen hetzelfde, maar een weg vol zijwegen die een kind in kan slaan waardoor het iets voor zichzelf kan vinden.

Het voorbeeld staat in een van mijn boeken, het is echt gebeurd, en in deze vakantietijd herkenbaar.

Ooit huurden wij een vakantiehuis. Te duur, maar leuk voor de kinderen; met zwembad, jeu de boulesbaan, strand en bergen. We vertelden onze kinderen enthousiast waar we heen gingen, lieten plaatjes zien en bedachten wat we daar allemaal zouden kunnen gaan doen. Om geen seconde te missen van de betaalde huur vertrokken we ’s nachts in een redelijk snelle auto met de jongens achterin goed voorzien van boeken, spelletjes en snoep voor 1200 kilometer. Het werd een ramp. Bij Utrecht hadden ze ruzie, bij Breda was de eerste misselijk, bij Antwerpen moesten ze plassen en poepen, voor de volgende grens zat er kauwgum in kroeshaar en vroegen ze of we er al bijna waren. ’s Nachts stoppen is niet leuk, je kunt niet voetballen en er is niets te zien. Rijden is niet ontspannend wanneer gekalmeerd, getroost of bezig gehouden moet worden met taal-tel-raadspelletjes. De kinderen waren niet bezig met het doel maar met de tocht daarheen…en die tocht was lang, saai, vol ongemak, teleurstelling en ‘emotioneel ongerief’.

Zij waren niet lief, ik zeurde, allemaal waren we moe bij aankomst. De vakantiestemming had uren herstel nodig. Die rit wil ik vergeten.

Sindsdien deden we het anders. De kinderen mochten de route bepalen en daar onderweg van afwijken, binnen grenzen. We reden uitsluitend overdag ( vanaf het licht werd, want vroeg is leuk), volgden onverwachte bordjes naar kastelen, hadden een voorkeur voor ‘witte weggetjes’, broodjes poep (eclair chocolate) en stapten uit wanneer we wilden, niet wanneer we moesten. Ja, we deden er twee dagen over maar die dagen waren vakantiedagen. En we kwamen aan met veel herinneringen, routes om nooit te vergeten.

Lees in plaats van vakantiehuis 'door ons gewenste prestatie’. Voor route, het proces van ontwikkeling'' en wat het leuks en zinnigst voor kinderen is, wordt duidelijk.

Het gaat om de beleving. En wie mogelijkheden geven, nieuwsgierig maken, geboeidheid stimuleren, laten beleven, ontdekken en uitproberen, geen spelen wil noemen omdat daarmee de waarden onderbelicht zouden kunnen blijven…krijgt mijn zegen…. Al is het natuurlijk wel gewoon spelen wat ze bedoelen.

De tijd voor ouderavonden breekt weer aan. Wanneer u denkt dat ik op kinderdagverblijven en scholen, ouders kan vertellen over bovenstaande ontwikkelingen, de belangen van jongens (en meisjes), inspiratie, vies, falen en veiligheid….Schroom niet mij te vragen…ik doe het graag. Daar mag bij gelachen worden.

Meer informatie op deze site onder tab aanbod/ouderavonden/onderwerpen.

 

Vrij spelen moet

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Zie je nu wel….‘Kinderen in groep 1 en 2 van de basisschool moeten meer gelegenheid krijgen om zonder onderbreking te spelen, en zonder dat volwassenen daar een doel bij stellen.” Concludeert Louise Berkhout in haar proefschrift waarmee ze aan de Groningse universiteit afstudeerde.
Het proefschrift is gebaseerd op haar onderzoek waarin ze relaties onderzocht tussen spel en de psychosociale gezondheid bij kinderen van vier tot en met zes jaar.


U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


September 2017
Mo Tu We Th Fr Sa Su
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn