Verwennen is verwaarlozen

We verwennen kideren. Men spreekt van een ‘Verwende kind syndroom’. Pamperen. net als bij de goede luiers willen we narigheid voorkomen en moeite besparen.. Steeds opnieuw willen we het beste voor onze kinderen en dreigen we daarbij een verkeerd perspectief te kiezen. Het mooiste, het beste, het liefste, het veiligste, grenst aan het lelijkste, het slechtste, het gemeenste, onveiligste. Dit is ernstig en maakt kinderen niet gelukkig.

Het nieuwe buiten spelen

Ik pleit voor:

een speelplein vol losse takken
touwen
boomschijven
een sloopauto!

Het nieuwe spelen….

Langzaam maar zeker verandert spelen.

Kinderen van nu krijgen andere mogelijkheden dan kinderen vijf, tien, vijftien, twintig jaar geleden kregen.

Sommige nieuwe mogelijkheden lijken op mogelijkheden van vijftig jaar geleden, met het verschil dat ze toen gewoon waren en nu ‘gecreëerd’ moeten worden.

Apps voor peuters....wel of niet?

Nieuwe media geven nieuwe zorgen. Radio hoor je zonder te luisteren. Televisie zie en hoor je, zonder te kijken en luisteren wanneer het toestel de hele dag aanstaat. We weten tegenwoordig hoe schadelijk dit kan zijn voor de ontwikkeling van concentratievermogen en spelontwikkeling. Een tablet gaat nog een stap verder. Kinderen zijn hier zelf actief mee. Interactie met de spelletjes. Daarmee zijn kinderen niet de hele dag bezig maar wel langer en liever dan met hun drie dimensionale speelgoed. Ze voeren uit en spelen minder.

Het kind in de mens sterft nooit

'Het kind in de mens sterft nooit' is een even geruststellende als confronterende gedachte. Geruststellend omdat kind zijn staat voor een leven lang voor je hebben, ruimte voor hoop, verbetering en groei, excuses voor fouten, falen en niet weten, genieten met intense verwondering, je laten verrassen, intens plezier, ruimte voor ontdekken, moeten mogen rekenen op zorg van volwassenen die het goed met je voor hebben...enzovoorts.